Wij bouwen!

Wij zijn aan het bouwen!
Volg ons op https://huisnummer17.wordpress.com/
Binnenkort komt hier nog een post met véél fotomateriaal over ons afgewerkte, verbouwde huis.

PUR - VVW

Maandagochtend vroeg was het dan eindelijk zo ver. De PUR kwam aangereden uit het verre Merksplas. De mannen waren om half zes vertrokken dus daar mag wel een petje voor af. Zo kwam het dat die twee bloggers hier als een gek stonden te wuiven aan onze voordeur om zeven uur 's morgens (ze waren per ongeluk voorbij gereden). Uiteindelijk kwamen ze dan toch terug de bocht om, netjes geparkeerd op ons voorbehouden plekje. Braspenning - Van Dingenen, volgens "den internet" de beste in het land om te purren en te chappen. 

Een wagen volgeladen vol met geeeeele bolletjes

Maar zo goed vonden wij ze niet. Of toch ik niet. Maar men zegt "dat steekt niet zo nauw", de PUR. En gelukkig maar. Want slordig was het (helaas). 

Groot stuk niet ge-PUR-t aan de voordeur (linkse hoekje)

De ene kant van het trapgat niet eens deftig afgezet met couffrage #purindekelder

De andere kant wel netjes met een plank afgezet

Achter de buizen van de chauffageketel niet deftig gespoten

Onder het linkse "pootje" van het raam niet deftig aangewerkt

In het rechtse hoekje van het raam niet aangewerkt

We hopen nu natuurlijk dat de mensen gelijk hebben dat purren niet zo nauw steekt. We hebben gewoon een bus PUR zelf leeggespoten in de hoekjes die niet netjes waren geïsoleerd en zo was dat euvel ook snel verholpen. Nog een leuk weetje over al die "gele bolletjes". Door die PUR is alles, maar dan ook alles, elektrisch geladen. Dus daaruit volgt dat alles, maar dan ook alles, wat je vastpakt, vonken geeft: je breekmes, een verwarmingsbuis, de ander zijn hand, de ander zijn trui, je eigen schoenveters, de trapleuning, de deurklink, het raamprofiel, de rol plakband, de autosleutels, ... Enfin, you get the gist. Hier nog enkele overzichtsfotootjes van ons gele huis:

De gele keuken

Gele bib + living

Prachtige (gele) zonnestraaltjes

Liefde voor ons zonnige huisje !

En dan sta je alles een beetje te bekijken, en zie je op de grond twee uiteindjes draad naar boven piepen. Een aardingsdraad. Die is geknapt bij het opschuren van de pur (dat moet voor vloerverwarming). Dus dan ga je snel naar de Hubo een multimeter kopen, om er dan achter te komen dat Murphy weer gelijk heeft en dat het de verst mogelijke draad (van in het keldergat tot aan het schuifraam) is die je moet opnieuw steken. Gelukkig heb je nog genoeg draad en kan je die snel opnieuw leggen. Maar toch weer slechte punten hier!



Geknapte aardingsdraad

STAP 1 VVW

Wat een mens moet doen om warme voetjes te krijgen is eerst overal randisolatie plakken. Dat is eigenlijk een wit zacht indrukbaar isolatiestrookje van 10cm met op een derde van de bovenkant een plakstrook en onderaan een plastieken rokje. Als je nu even fronst, is dat terecht, maar ik heb geen betere woorden om het uit te leggen. En zoals zo vaak spreken de foto's voor zich : 

De ytong-muur netjes afgeplakt

Op de voorgrond een rol randisolatie

De WC netjes rondomrond afgeplakt

Alwaar de plakstrook niet blijft kleven (ruwe bakstenen en stof),
 niet je die best vast met een nietjes-schieter

Zijmuren van de keuken geïsoleerd

Het is de bedoeling dat wanneer de chap een beetje uitzet en 'werkt' zoals ze dat dan noemen, dat de randisolatie die beweging kan opvangen. Want beton tegen muur is een beetje zoals de Hulk tegen Jerommeke : de een of de ander krijgt barstjes, en dat is natuurlijk te vermijden. 

STAP 2 VVW

Daarna rol je plastiek uit met hokjes. De hokjes zijn 10cm op 10cm met stippellijntjes om 5cm aan te duiden. Zo kan je de buizen netjes evenwijdig leggen zonder telkens te moeten meten. Superhandig!

Men beginne op mijn nu al favoriete plekje in het huis

Mooi beeld van de randisolatie met het rokje over de plastiek getrokken

Netjes de hokjes van de verschillende stukken plastiek met elkaar doen afstemmen, 
anders komen de buizen toch niet uit

  

Daarna aftekenen waar geen buizen komen (arceren) en de pijltjes tekenen per circuit

STAP 3 VVW

En dan was het eindelijk tijd om buizen neer te leggen! 382 meter buis, om precies te zijn, in 7 circuits: 88 meter, 80 meter, 58 meter, 50 meter, 43 meter, 43 meter en 20 meter, dat alles vastgezet met 600 takkertjes. Om even de autist in mij boven te laten komen. Of om de ingenieurs onder de lezers te entertainen. Take your pick. 

Take a spin!

De start aan circuit 1

Zoals je kon zien op de laatste foto over het plastiek, zie je zwarte buisjes getekend staan op de grond. Die duiden aan waar er een expansievoeg komt in de chap. Daar moet de buis ook beschermd zijn tegen het 'werken' van de beton bij opwarmen/afkoelen. Dus bij het uitrollen van de buis voor een nieuw circuit dien je al goed na te denken hoeveel keer je een expansievoeg moet passeren (we hebben er een tussen keuken en living, tussen living en bib, tussen living en kelder en tussen bib en gang). 

Een zwart manteltje

Circuit 2 - rond het keukeneiland (midden) en de keukenwand (zie gearceerd rechts op de foto)

Ontelbaar veel bochtjes - buis warm wrijven en dan zachtjes en langzaam plooien

Circuit 1 en 2 klaar - bij allebei de buizen op 15 cm van elkaar

Start aan circuit 3 - op 10 cm

Circuit 3 klaar

Na circuit 3 zijn we achteraan begonnen om makkerlijker te kunnen manouvreren met de buizen aan de collector. Het circuit in de gang (de 7) ligt op 20 cm uit elkaar dus dat ging rap. 

Circuit 7 klaar (gang rechts) - werken aan circuit 6

 Je ziet vooral Peter buizen plooien en neerleggen. Mijn taak (naast foto's maken natuurlijk) was het aangeven van de buis en zorgen dat er een mooi bochtje (ook wel "ne slag") in zit zodat het makkelijker werkt, en dan vooral : de takkertjes steken. Die zorgen ervoor dat de buis op zijn plek blijft na het vakkundig bochtjesmaken. 

Men zet het machien op de buis, men duwt (hard) met de hendel naar beneden, men laat los. 



Aan de collector in het keldergat moeten de buizen ook een rood jasje aan (isolatie)

 Na een dikke 10,5 uur werk heeft men dan: 4  pijne knieën, 2 gevoelloze duimen en pikzwarte handpalmen (van de inkt op de buis) en buikspierpijn van het takkeren.  

En dit soort foto's vind je dan op de camera als de échte fotograaf die een vastneemt. Zoek de dodelijk vermoeide Sil. Over en uit. 

Debacker-Vynckier 8m

8 meter staal werd de zaterdag omhoog gehesen. Met de hulp van het liftje, papa, Niels, Peter en Jonas. En de morele steun van mama en Jolijn (en jullie allemaal, natuurlijk!). Maar het is gelukt, ze zitten erin! Het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad (we -lees: papa- waren het om te beginnen al niet eens met de studie van de ingenieur over hoe de poutrillen -al dan niet- moesten worden ingemetst, zijn antwoorden lieten lang op zich wachten zodat het tot op het laatste nipje onduidelijk was of ze nog op tijd besteld en dus geleverd konden worden) en op de dag, die we hier makkelijkerwijze C-day (as in: construction day) zullen noemen, was het ook niet makkelijk. De een kreeg het warm onder de vorm van wat okselvijvertjes, de ander kreeg hartkloppingen, nog een ander moest even naar buiten (ondergetekende) om te hyperventileren, en nog een ander moest een pintje hebben. Without further ado : the story. 

De pre-voorbereiding:
Vrijdag kwam Van Meerbeeck Metalen, groothandel staal uit Hoogstraten (een absoluuuute aanrader! Danku Jill! zie ook http://www.vmmetalen.be/). Een halve ton staal kwamen die brengen. Aanschouw : 

Een kraanwagen

8 meter staal

Peter en ik zijn vrijdag heen en weer gereden van ons werk om de leveringen van zowel de poutrillen als de bouwstoffen te superviseren (en betalen). Dus wij waren al goed in de stemming. Gelukkig verliep het allemaal vlot. Het staal en de 9 palletten bouwstoffen (stenen, cement, stalen netten, ytongblokken, een big bag metserszand, stepocs, ...) pasten allemaal nét in ons tuintje. Bij aankomst van de paps en de broer zaterdagmorgen werden de poutrillen meteen naar binnen gedragen om ze klaar te leggen. Dat ging ongeveer zo (denk er de schuifelende voetjes maar bij):

130 kg voor 1

En toch ging dat wondervlot

De Voorbereiding:
We beginnen met een overzichtsfotootje van hoe we begonnen zijn. Twee gelijke muurtjes aan elke kant, met twee poutrillekes ertussenin (die recht op de bakstenen steunen, afgezien van een beetje pur schuim om te "isoleren". Dat even terzijde). Die moesten er uit want het gat komt veel hoger en wordt veel groter en het linkse muurtje gaat weg. Helemaal (de nieuwe trap zal namelijk een stuk minder steil zijn en dus verder uitkomen). Waarop draagt de nieuwe poutril dan op, vraag je je af? Op niets. 't Is te zeggen: een stukje IN de muur van onze lieve buurvrouw Margrietje. En langs rechts op het 'penantje' dat blijft staan (hoor je die bouwvakkers-lingo?!). 

De beginsituatie

Stelling zetten

 Daarna moesten we eerst een gat maken in het dak. Om het gat in de muur te kunnen maken. Als je nog kan volgen. Niels klimt uit het "badkamer"raam op de eerste verdieping (nu is daar natuurlijk nog geen badkamer) en klimt op de glazen golfplaten. Met de slijpschijf zaagt hij alle tirlefons af waarmee de golfplaten aan de houten roostering zijn verankerd. Dat geeft een spectaculair (en stoer) zicht:

Schaamteloze reclame voor G-Star

De buren dachten waarschijnlijk: wat een dikke duiven

Gaatje is gemaakt

Maar het gaatje moet groter

Nog meer slijpschijven

Daarna het gat een beetje groter maken

En nog een beetje groter...

Netjes het gat in de muur van Margrietje afkappen

Wat er verder ook nog moest gebeuren als voorbereiding, was het opschoren van alle dingen die konden "instorten" of naar beneden vallen bij het groter maken van dat gat. Onder andere het opschoren van de muur erboven. Daarvoor maak je drie gaten in de muur, steek je daar een korte poutril door en schoor je die op. 

Met de drilboor in de achtergevel

Tot je een gat hebt

Even checken of alles goed zit

Houten spietjes toevoegen tot het waterpas ligt

Dan een houten balk toevoegen en de schoren opdraaien

 En dan heb je een muur die draagt op de poutrillekes en de houten balk + schoren en mag je daaronder doen wat je wil. Dan ook niet vergeten om het raam in de muur te spannen, zo kan daar ook geen "speling" op de stenen meer zitten. 

Zo dus

En dan ook nog, vanzelfsprekend, het kelderplafond opschoren. Anders schoor je alles op de vloer, maar kan die daaronder nog zakken. Niet goed dus. Daar begin je best mee! Die schoren staan best van al netjes op dezelfde plaats als de schoren die er vlak boven staan (veel meten, tellen, rekenen en aftekenen) voor het volledige effect. 

De mannen aan het werk

De poutril: 

Voor het echte werk-werk dan, het "steken" van de poutrillen, laat ik de foto's spreken. Mede omdat ik er niet de hele tijd bij was -zie ook bovenstaande ontboezeming in deze post. Voor de mensen voor wie het nog onduidelijk is: er komen 2 HEA180s naast elkaar mede omdat de muur zo breed is en de roostering van het plafond in de poutril komt (tegen de "ziel" van de H-vormige ligger). Als ze niet rot zijn. Wat bij ons het geval was (maar dat even terzijde; dat komt wel goed en wordt weldra gefixt). En dan nu de foto's. 

Jonas schiet al meteen in actie en beklimt de stelling

Overleggen over het hoe en het, welja, nog meer hoe we dat gaan doen. 

Vader en zoon aan het "liftje" aka karretje

Nog een beetje hoger, zei de Apple-man

Nog een beetje hoger, zei de Ingenieur

 Ziedaar poutril N°1 steunen op Margriet haar muur:

Dat ziet er goed uit, zei de andere Ingenieur

Van poutril N°2 heb ik geen foto's van het liftje of de mannen in actie. Dat lukte helaas niet, gezien de strijd nogal heet en hevig was met dat ding. Maargoed, ze zitten er allebei in!

Het resultaat:

Gezien het ruim 19u was toen we klaar waren en de poutrillen veilig genoeg daarboven 'hingen' in de lucht, was het te donker om jullie te laten zien hoe het er allemaal uitziet. Maar toch hier even een kleine glimps van de poutrillen "in actie".

 

Ik post dan -van zodra beschikbaar- de foto's van het opmetsen van het "penantje" en het opvoegen van de poutril tot tegen de achtergevel. En van het uitlengen van de rotte houten roostering. Zodat het huis niet meer "op poten" moet staan en de vloer kan worden uitgegraven, zodat de riolering kan gelegd worden en de vloerplaat kan worden gegoten, bijvoorbeeld. Wij doen naarstig voort!