Wij bouwen!

Wij zijn aan het bouwen!
Volg ons op https://huisnummer17.wordpress.com/
Binnenkort komt hier nog een post met véél fotomateriaal over ons afgewerkte, verbouwde huis.

Douche tegelen

Nadat we een half jaar op een ander waren gaan douchen (bij vrienden, bij familie, op het werk), werd het dan toch eens tijd om onze douche te tegelen. We moesten wel enige tijd wachten tot de muren uitgedroogd waren (héél dik uitgeplakt geweest wegens héél scheve muren, en pleister droogt trààààg), maar zo lang was een beetje overdreven, dat vonden wij op den duur ook... 

Tijdens de kerstvakantie (ja, die van vorig jaar...) werd alles in gang gezet. Peter doet alle voorbereidingen, keurig volgens alle advies van tante Ann-Carole van Terra Mia. 

Eerst wordt een waterdichte doek op de muur gelijmd, die een beetje moet overlappen met de douchebak

De stroken moeten horizontaal hangen...

... en moeten minstens een 15-tal cm overlappen om zeker waterdicht te zijn

Alle belletjes eruit vegen zodat alles mooi vlak is

Daarna werden de troepen uit Izegem weer opgetrommeld. Als je nog nooit verticaal hebt getegeld, en de tegels zelf ook voor een aanvullende, grote (letterlijk) uitdaging zorgen, dan kan je die hulp goed gebruiken! 

Papa in form: lijm maken

We hadden tegels uitgekozen van hetzelfde formaal als er in de keuken op de grond liggen. Gigantisch dus (lees: 60 x 120). Ook zijn de tegels vrij 'dun': ze liggen op twee mortelkuipen om in te lijmen, en dan buigen ze een kléin beetje door... Extra stress dus bij het hanteren van die monsters! Er breekt er maar 1tje, namelijk de enige tegel die moet worden ingezaagd (voor de uitsparingen van de kraan), dus dat hebben de mannen supergoed gedaan! 

Een tegeltje 

Goed begonnen

Eerste laagje is geplaatst!

We hebben ervoor gekozen om dus éérst de tegel tegen de binnenste achterwand te zetten, dan per zijwand 1 volledige tegel daar 'op' en dan nog een strookje tegel aan de buitenkant van de douche. De randjes van die strookjes moeten dus héél recht gezaagd zijn want daar kijk je recht op bij het inwandelen van de douche (op de kop van de muur zeker!). Maar gelukkig kan de papa dat goed, zagen. :-)

Gaatjes boren voor de kraan (deze is nadien gesneuveld..)

Overal netjes spietjes tussen gestoken om alle voegen even dik te maken

Zowel de tegel als de muur wordt ingelijmd

De chaos die hoort bij verbouwen

Dit is de fase die ik meestal beschrijf als 'open heart surgery'. Het moet altijd eventjes erger worden, vooraleer het beter wordt. En dan moet je even doorbijten, de rommel en de vuiligheid en de chaos aanzien, en vooral voortdoen. Want als je (te) lang in deze fase blijft hangen, dan zakt de moed, en zie je het al snel allemaal niet meer zitten. In mijn ogen gaan daar vele verbouwers de mist in. Gebrek aan goesting, gebrek aan tijd, gebrek aan materiaal, noem maar op, zorgt ervoor dat deze fase (de allerergste fase) te lang duurt. Goed plannen en doorzetten dus! Dit is de allerbelangrijkste verbouwtip!

Overzichtje - Nog maar 1 rij te gaan!

Bijna klaar! 

Nog maar 1 stukje tegel te gaan!

The Grand Finale !

Daarna kan Peter zich alleen redden. Als eerst volgt het taakje van het inwassen van de tegels. Eerst een papje maken, en dan dat papje op de tegels smeren met een plamuurmesje, waarbij je uiteraard héél erg voorzichtig bent dat je geen krassen maakt op de tegels. Gelukkig lukt dat!

Ing. aan het werk

Het opsmeren doe je best vrij dik, en het afvegen best diagonaal met een half natte spons

De twee grote verticale voegen in de achterwand worden afgekit, alsook de voegen op de douchebak zelf, de andere voegen mogen met voegsel. Dit om de douche optimaal waterdicht te maken. 

Alles afgekit en ingewassen

Daarna was het tijd voor het gepruts dat men "loodgieterij" noemt. Mijn hubbie kan dat goed, heel goed, maar ik heb er geen geduld voor / verstand van. Dus buig ik mij over het esthetische aspect (minstens even belangrijk!). Als douchekraan hebben we voor de raindance van Hans Grohe gekozen. Ik wou vooral géén slang die in mijn rug kon duwen; wel een stang die volledig tegen de muur bevestigd zou zijn. En een regendouche, daar waren we ook wel al uit, mét afneembare handdouche, gewoon voor het gemak (en zodat ik kan douchen zonder mijn haar nat te maken, de dames wel bekend).

Kraantjes op de buizen, warm en koud (yes, really!)

Het 'tafeltje' van onze douchekraan, achteraanzicht

Netjes aan de muur, klaar om te worden afgekit!

Helemaal af!

Als alles ingewassen en afgekit en opgeruimd is, dan zou je denken dat je direct stante-pede een lekkere douche kan nemen, neen? Think again. Dat spul moet allemaal superlang drogen! Maar ons nieuwjaarsgeschenkje was dus om op 1 januari 2014 de dag (en het jaar) te kunnen beginnen met een heerlijke douche! En deugd dat dat deed :-)
In de volgende post gaan we verder met het afwerken van de badkamer! Geen foto met een sneak peek deze keer...  nog maar heel even wachten! Tot morgen!

Keuken verven + traphal behangen

Zoals aangekondigd in de post van deze morgen (whaaaat! twee posts op één dag?! Yes! En ik kan jullie zelfs vertellen dat er voor deze week elke dag 1 post klaarstaat, met een knaller van formaat op vrijdag!), hebben wij gelijktijdig met de mannen van Ekowall ook flink en hard gewerkt. We hebben eindelijk de keuken eens onder handen genomen! De enige muur die daar al geverfd was, was de accentmuur achter het fornuis (in olijfgroen). Het plafond, en de muur die doorloopt in de traphal, was nog steeds vuile gyproc met strepen finisher op gesmeerd. Dat is niet alleen lelijk om naar te kijken, daar komt ook nog eens veel stof vanaf. Alle reden dus om daar komaf mee te maken!

De keuken (weer) helemaal ontruimd

Hoe het was ... (de beugeltjes die je ziet zijn voor wandlampjes)

Zicht naar boven in de traphal

Peter verft het plafond en rond het schuifraam.... 

Terwijl ik de muur van de traphal voorbereid

Voor de traphal hebben we beslist dat we daar niet zouden verven. Op die muur staat altijd 'strijklicht' (zoals die fotografen dat zo mooi kunnen noemen) en zie je dus elk bultje, bobbeltje, putje en alle oneffenheden uitvergroot. En onze vuilen Polen hebben het daar wel erg bont gemaakt bij het 'afwerken' van de gyproc... Op aanraden van onze architect hebben we dus voor een dik vliesbehang gekozen, die gerust tegen een stootje kan. Je hebt al eens vanalles van gerief in je handen in een traphal om naar boven/beneden te dragen, en een putje (op z'n Turnhouts ook wel 'pug' genoemd) in de muur is snel gemaakt. Dat zou te vermijden zijn met dit soort vliesbehang. We kopen online enkele rollen Erfurt bij de Duitse Amazon. 

De verpakking van ons vlies "Variovlies V 200 S"

We merken dat onze gyproc zéér droog is. Ik smeer de hele wand in met een eerste laag lijm (dit kan je als primer beschouwen), en dan lijmt Peter strook per strook in waar er behang komt. Tegen de tijd dat hij echter halfweg is met 1 strook, is de lijm al helemaal in de gyproc gedrongen en plakt er dus niets meer vast. Dan maar in twee (en zelfs drie!) keer inlijmen per strook. 

Eerste baan behangpapier

Die eerste strook is trouwens van supergroot belang: die moet lood-loodrecht hangen, want daarop baseer je alle volgende stroken. Als je niet loodrecht werkt, dan "valt" je papier niet netjes naar beneden en moet je veel te veel corrigeren per strook, wat sowieso scheurtjes of kreukjes tot gevolg heeft!

Zonder die vuile vegen ziet de muur er een pak rustiger uit hé!

Op bovenstaande foto zie je overigens een groot gat in ons plafond. Die zijn voorzien voor onze plafondluidsprekers. Die draad zit helemaal klaar, enkel de boxen zelf (twee paar, 1 in de keuken en 1 in de living) moet nog worden ingebouwd. 

De beugeltjes die je hier ziet zijn voor de chauffage
(aka de "knuffelradiator" als aanvulling op de vloerverwarming)

Onderaan netjes met het profiel het papier afsnijden zodat die boord kan worden afgekit

De keukenmuur is bijna af!

Op bovenstaande foto zie je dat de boxen er al in zitten (net tussen Peter zijn hand en zijn hoofd). Ze zijn zó subtiel dat je ze bijna niet gezien had hé? We zijn er superblij mee en het geluid is van supergoeie kwaliteit! Voor de nerd-alerts in het publiek, het zijn de FL620 van Artsound geworden. Peter wou graag een 'beloning' voor zichzelf, en verlangde al zo lang zo hard naar zijn luidsprekers, dat hij dit tussen het behangen door (rotklusje!) heeft geplaatst en aangesloten.   

Hoe het papier valt...

Ik denk dat we hier ongeveer de moed écht begonnen te verliezen. Van in het begin was het behangpapier afschruwelijk (afschuwelijk + afgrijselijk) om mee te werken. Al bij de eerste strook was het vrij duidelijk dat het inlijmen een helse klus was wegens het véél te snel opdrogen van de lijm. (nvdr. Nu het er een paar maanden hangt, hebben we overigens al vastgesteld dat er aan verschillende stroken de randen al voor een deel zijn losgekomen wegens niet voldoende lijm aanwezig. Bummer!)

De stroken in verschillende delen inlijmen was trouwens ook geen sinecure! Het blijkt erg moeilijk om geen kreuken te maken in het vrij dikke papier bij het omhoog houden om erachter te kunnen lijmen. Ook de dikte van het papier blijkt een zéér grote uitdaging. Krijg dat maar eens vastgeplakt zonder bubbels, kreukjes of scheurtjes! 

We slagen er daarbovenop ook absoluut niet in om de stootrandjes van de stroken onzichtbaar te maken. Je ziet dus overduidelijk telkens waar er een nieuwe baan begint! Vooral de twee stroken die van in het hoogste puntje van de lichtstraat tot helemaal op de grond komen waren aartsmoeilijk en werd er veel op gevloekt (das een dikke 3 meter hoog). Komt daar nog eens bij dat het net dié strook was waar we voor het eerst aan de trap moesten aanwerken... Zucht! 

De eerste strook behangpapier die in aanraking komt met de trap!

Daar kwam de volgende extra moeilijkheid erbij. Onze trap heeft namelijk Z-vormige tredes, zoals je hierboven goed kan zien. Je moet dus exact weten hoe je dat moet aansnijden om tot in het putje te behangen (als je nog kan volgen...)

Niet simpel zo, die Z-tredes!

De eerste strook, netjes afgewerkt rond te tredes

We hebben hier nog even dapper doorgewerkt, maar het was gewoon echt té moeilijk. Ik had nog nooit behangen; Peter had al wel een paar keer meegeholpen, maar ervaring om op terug te vallen hadden we dus geen van beiden. Dit papier was superdik en dus supermoeilijk om mee te werken, het inlijmen vlotte voor geen meter, en de trap + de grote hoogtes in onze traphal waren te veel struikelblokken bij elkaar. 

De laatste beetjes bijsnijden aan de trap

Bij nader inzien....euhm.... (insert grote wijsheid)

Ik zou niet weten wat we hier precies uit willen concluderen... Toch enkele bedenkingen:

We hadden eventueel een vliesbehangt met een structuurtje kunnen kiezen. Dat had ons ook geholpen met strijklicht + oneffenheden en mogelijks verstoppen van enige nieuwe puggen in de muur, en was misschien makkelijker geweest om te hanteren. Ware het niet dat Peter dat zo aartslelijk vindt.... 

We hadden alsnog de gyproc-finisher kunnen opschuren + opnieuw bijwerken + nog een keer opschuren. Ware het niet dat ik dat echt niet zag zitten. Ik ben het stof namelijk zooooooo doodmoe dat ik een ware paniekaanval doe als ik stof zie. En je traphal meerdere keren opschuren = je hele huis onder het stof. En ik heb geen zin in keuken-, kleer- en boekenkasten vol stof. We zitten dus een beetje vast; zo met een half behangen traphal. Geen idee of / wanneer we verder doen met dit behang! To be continued... Als er lezers zijn met tips, of professioneel behangers die ons uit de nood willen komen helpen: laat gerust een berichtje achter!

En dan ben je dus zo daaaaanig gefrustreerd dat je zegt 'foert we stoppen ermee'. En in plaats van opgelucht te kunnen rusten en je poten in de lucht zwieren / een lange hete douche te nemen, moet je eerst nog aaaaaaaaaaaaaaaaaaalles opruimen en afwassen en kuisen. My least favorite part!

Het échte leven van een verbouwer .... Dust you shall eat!

Om te verven: verf!

Zoals beloofd een update over onze geschilderde living! Peter nam een ganse week verlof om dit klusje te klaren, anders waren we een paar weekends achtereen bezig en in het stof aan het wonen, en dat zag geen van ons twee echt goed zitten! In de weken voor De Grote  Verfweek moesten we nog een en ander voorbereiden. Onze nieuwe voordeur en raam in de voorgevel waren namelijk nog niet afgekast of uitgeplakt, dus dat moest eerst gebeuren. Aja, want anders kan je daar niet verven, toch? 

De lege rolluikkast werd eerst met OSB afgekast, dan met gyproc, incl. dampscherm! 

De afkasting rond het raam wilden we goed stevig maken, zodat we daar een gordijn kunnen aanhangen. En aangezien we er nog niet uit waren of dat in het raamkozijn (bovenaan) of op de muur boven het raam zou komen, heeft Peter overal OSB voorzien. 't Is dan dat gyproc geen gans gordijn kan dragen op z'n eentje. 

De spleten tussen gyproc en bestaand pleisterwerk werden netjes met gips afgewerkt. 

Like a pro!

Waar vroeger de klos voor het raam zat, gaapt nu een groot gat. 

Ik heb het gat netjes afgemeten, een wapeningsnet op maat geknipt en dat heeft Peter in het gat ingepleisterd. Zo een dikke laag pleisterwerk heeft wat versteviging nodig. En door dit stukje wapeningsnet vermijden we dat op termijn barsten komen in het pleisterwerk op die plaats. 

Wapeningsnet

Ons raam had, uiteraard, ook nog geen vensterbank. Bij het uitbreken van het raam was deze mee uitgehaald, en ook gesneuveld. De keuze voor een nieuwe vensterbank was vrij snel gemaakt: dezelfde composiet als het werkblad in onze keuken. Die liggen vrij ver uit elkaar dus het is niet bedoeld om te 'passen'. Het was gewoon een keuze die we al een keer gemaakt hadden (pierre bleu) dus we wisten dat dit mooi zou zijn. We wilden geen hout, hoewel we dat overwogen hebben. Ik zet namelijk graag plantjes op de vensterbank, en hout afstoffen is niet mijn leukste hobbie. We wilden een vensterbank in een neutralle tint zonder al te veel franjes. Echte natuursteen vonden we wat overkill, waarop Peter opperde dat hij bij Celis natuursteen hetzelfde wou bestellen als ons keukenblad. En zo geschiedde. 

Vensterbank netjes in een mortelbedje

Hierboven zie je al dat het raam inmiddels is afgekast in gyproc, compleet met hoekprofieltjes om nette randen te maken. Hieronder nog een detailweergave:

  

De voordeur onderging hetzelfde lot, maar dan zonder OSB want daar moet geen gordijn of extra versteviging voorzien worden. De voordeur bood iets meer uitdaging omdat de klossen in een ongemakkelijk tegenhandse hoek zitten, maar Peter speelt het toch maar weer klaar. Een beetje (veel) lof voor mijn hubby, die het toch maar weer doet. 

Mooie gyproc omkasting

 Ongeveer in het midden van bovenstaande foto zie je het gat waar de klos voor de vorige voordeur zat  

Waterpas ondersteboven een gyprocplaatje placeren, in een ondersteboven gelegd pleisterbedje. 

Ook hier weer hoekprofieltjes voor nette randen

Daarna was het (eindelijk) tijd voor de échte verf-voorbereidende werkjes. Ja, dat blijft maar duren hé? Dat vonden wij ook. Zucht. Aangezien onze living al helemaal leeg was voor het plaatsen van de parket (de werkjes hierboven hebben we nipt kunnen afronden voor het parket kwam), konden we meteen verder.  We voorzien uiteraard de nodige beschermende lagen voor ons gigantisch geweldig mooi parket waar we superverliefd op zijn. Nog een beetje meer schaamteloze reclame voor D&M Parket! Hoe durft ze toch weer :p Maar als het goed is, zeggen we het ook, nah.  

Rollen paarse geperste vezels met een laagje plastiek op de onderkant. Van denaldi!

Keldergat dichtplakken

Keuken afschermen. 

 Dit alles was nodig omdat er nogal wat geschuurd moest worden. En dat bedoel ik niet sarcastisch. Maar wel voor echt. Er was schandalig slecht geplakt, dat wisten jullie al. Onze gyprocplafonds waren nog schandaliger en belachelijker 'afgewerkt'. En het pleisterlaagje bovenop de uitgekapte en opnieuw dichtgemetste schouwen was nog schever en hadden ze vol bulten, putten en golven achtergelaten, dat we er op den duur zeeziek van werden. Wij wilden de muren natuurlijk allemaal glad en mooi afwerken, dus moest er geschuurd worden. Véél geschuurd. 

Sfeerbeeldje tussendoor: vingerdikke stoflaag op de vensterbank. 

Jezelf goed beschermen tegen inademen van stof en gezoem van schuurmachientjes: muy importante!

Nog een sfeerbeeldje tijdens het schuren. 

Helaas... Plastiek heeft toch niet helemaal gewerkt!

Na 2 dagen schuren is het tijd voor afstoffen van de muren (ja, écht), afkitten van de gyproc plafonds op de pleistermuren en opvullen van enige diepe putten met polyfilla. 

De living is weer helemaal netjes én opgeschuurd.

Daarna was het echt tijd om te schilderen. 

Peter is er helemaal klaar voor!

Doodcontent dat hij eindelijk mag verven!

Nadat de eerste laag primer erop zit, steekt mij die houten boog tussen bib en living zo hard in mijn oog, dat ik prompt beslis om die ook te verven (dat stond niet op de planning, namelijk). Peter haalt het olijfgroen van de keukenmuur boven, en ik ga aan het schuren. 

Jawel, dit is een werf-outfit! Don't judge. 

Buh-baai ugly cherry wood!!

Touch-up na de tweede laag

Manu van het parket hadden we gevraagd om schilderplinten te zetten, en met opzet geen houten parketplinten. Om de eenvoudige reden dat je onze plinten eigenlijk bijna niet ziet. Er staat respectievelijk tegen de vier zichtbare muren in onze living: een boekenkast, een bureautje en een gigantische zetel. Enkel aan de wand waar de TV aan hangt, is de plint zichtbaar. het leek ons dan ook niet echt nodig om houten plinten te zetten, plus het is best leuk als je die kan meeverven met de muur. En zo geschiedde: 

Zelfs in verstek in het hoekje achter de zetel!

En aangezien ik nu al meer dan genoeg geleuterd heb over de 'voor', komt dan nu (eindelijk) de enige echte 'na' foto: 

 Ta-daaaaaaaaaaaah

De verfkleur op de (accent)muur achter de zetel, is Artisjok van Levis. Op de boog zit (zonder primer, want het moest plots rap gaan) Olijf van Levis. De andere muren verfden we in een onbestemde letter-en cijfercode verfpot van de Gamma. De plafonds ook in Gamma-verf, maar nét iets strakker wit. Ook al zie je het verschil niet zo heel goed, achteraf. We zijn super-blij met het resultaat. Geen lelijk paars meer op de muur! Eindelijk kleuren die we zélf willen en gekozen hebben. De tuinarchitect die offerte kwam maken, vond ons huis 'modern Scandinavisch'. Jaja, daar kunnen we wel mee leven! 

Zoals gebruikelijk sluit ik a met een foto van hetgeen op til is. En omdat een beeld meer zegt dan duizend woorden, laat ik jullie raden naar wat er door ons badkamerraam te zien is. Ohja, Peter is trouwens ook as we speak de keuken aan het verven. Je ziet, stilzitten, daar doen we niet aan mee. Tot snel!!