Wij bouwen!

Wij zijn aan het bouwen!
Volg ons op https://huisnummer17.wordpress.com/
Binnenkort komt hier nog een post met véél fotomateriaal over ons afgewerkte, verbouwde huis.

Vlaamse Renovatiedag 2014

Voor de trouwe lezers die ons huis ondertussen van binnen en van buiten kennen, maar het nog nooit in het echt hebben gezien, is er nu een buitenkans: samen met onze architect Britt Stalmans doen wij op 25 mei mee aan de Vlaamse Renovatiedag 2014. 

Tijdens de voorbereidingen van onze inschrijving kwamen we overigens te weten dat het bouwjaar van ons huis tussen 1919 en 1931 is. En dat jullie, als jullie op die bewuste zondag op bezoek komen, van die chirurgische sloefjes over jullie schoenen moeten aandoen :)

En voor onze inschrijving hadden we natuurlijk ook foto's nodig, die we hier graag met jullie delen!

Zo zag ons huisje er lang, lang geleden uit, toen de architect alles kwam opmeten. 

En zo ziet het er nu uit. De boog is er nog, maar voor de rest is ongeveer alles wat je ziet nieuw. 

En als je van in de keuken naar de straat kijkt, zie je dit. 

Onze prachtige nieuwe trap, die onder de lichtstraat landt. 

En dit zien we als we 's ochtends voor het ontbijt naar beneden wandelen.

Met dank aan Peter Debacker voor de foto's.

Het Dak

Hier zijn we weer met een korte update zonder veel woorden. De update (deel 2) die Peter je had beloofd over de achtergevel, die komt nog wel een keer. Maar eerst wil ik jullie graag over ons dak vertellen. Want vanaf vandaag bestaat dat ook. 

Beginsituatie (zie op de achtergrond het hout geleverd worden)

 Op maandag werke men van 10 tot 16. En legt men heel de roostering. Zomaar, zoefzoef. 

Dit is het "gat" voor onze lichtstraat (aka daklicht)

Toen lag plots bijna alle roostering er!

 Op dinsdag werke men een halve dag en legt met hellingslatjes en kruisjes. 

Volledige dakconstructie + kruisjes

De kruisjes van dichtbij (met metsers-draad)

Een kikkerperspectiefje

Ne keer van ver aanschouwen

Van langs de andere kant

 Op woensdag legge men het dak dicht. 

En hier ligt het al dicht met OSB-platen sie

Helemaal dicht!

Zoals beloofd weinig woorden (want ik weet dat ik nogal veel kan praten) en veel fotootjes! Stay tuned voor wanneer de roofing (resitrex) erop ligt en ze warempel onze ramen komen opmeten! 

Debacker-Vynckier 8m

8 meter staal werd de zaterdag omhoog gehesen. Met de hulp van het liftje, papa, Niels, Peter en Jonas. En de morele steun van mama en Jolijn (en jullie allemaal, natuurlijk!). Maar het is gelukt, ze zitten erin! Het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad (we -lees: papa- waren het om te beginnen al niet eens met de studie van de ingenieur over hoe de poutrillen -al dan niet- moesten worden ingemetst, zijn antwoorden lieten lang op zich wachten zodat het tot op het laatste nipje onduidelijk was of ze nog op tijd besteld en dus geleverd konden worden) en op de dag, die we hier makkelijkerwijze C-day (as in: construction day) zullen noemen, was het ook niet makkelijk. De een kreeg het warm onder de vorm van wat okselvijvertjes, de ander kreeg hartkloppingen, nog een ander moest even naar buiten (ondergetekende) om te hyperventileren, en nog een ander moest een pintje hebben. Without further ado : the story. 

De pre-voorbereiding:
Vrijdag kwam Van Meerbeeck Metalen, groothandel staal uit Hoogstraten (een absoluuuute aanrader! Danku Jill! zie ook http://www.vmmetalen.be/). Een halve ton staal kwamen die brengen. Aanschouw : 

Een kraanwagen

8 meter staal

Peter en ik zijn vrijdag heen en weer gereden van ons werk om de leveringen van zowel de poutrillen als de bouwstoffen te superviseren (en betalen). Dus wij waren al goed in de stemming. Gelukkig verliep het allemaal vlot. Het staal en de 9 palletten bouwstoffen (stenen, cement, stalen netten, ytongblokken, een big bag metserszand, stepocs, ...) pasten allemaal nét in ons tuintje. Bij aankomst van de paps en de broer zaterdagmorgen werden de poutrillen meteen naar binnen gedragen om ze klaar te leggen. Dat ging ongeveer zo (denk er de schuifelende voetjes maar bij):

130 kg voor 1

En toch ging dat wondervlot

De Voorbereiding:
We beginnen met een overzichtsfotootje van hoe we begonnen zijn. Twee gelijke muurtjes aan elke kant, met twee poutrillekes ertussenin (die recht op de bakstenen steunen, afgezien van een beetje pur schuim om te "isoleren". Dat even terzijde). Die moesten er uit want het gat komt veel hoger en wordt veel groter en het linkse muurtje gaat weg. Helemaal (de nieuwe trap zal namelijk een stuk minder steil zijn en dus verder uitkomen). Waarop draagt de nieuwe poutril dan op, vraag je je af? Op niets. 't Is te zeggen: een stukje IN de muur van onze lieve buurvrouw Margrietje. En langs rechts op het 'penantje' dat blijft staan (hoor je die bouwvakkers-lingo?!). 

De beginsituatie

Stelling zetten

 Daarna moesten we eerst een gat maken in het dak. Om het gat in de muur te kunnen maken. Als je nog kan volgen. Niels klimt uit het "badkamer"raam op de eerste verdieping (nu is daar natuurlijk nog geen badkamer) en klimt op de glazen golfplaten. Met de slijpschijf zaagt hij alle tirlefons af waarmee de golfplaten aan de houten roostering zijn verankerd. Dat geeft een spectaculair (en stoer) zicht:

Schaamteloze reclame voor G-Star

De buren dachten waarschijnlijk: wat een dikke duiven

Gaatje is gemaakt

Maar het gaatje moet groter

Nog meer slijpschijven

Daarna het gat een beetje groter maken

En nog een beetje groter...

Netjes het gat in de muur van Margrietje afkappen

Wat er verder ook nog moest gebeuren als voorbereiding, was het opschoren van alle dingen die konden "instorten" of naar beneden vallen bij het groter maken van dat gat. Onder andere het opschoren van de muur erboven. Daarvoor maak je drie gaten in de muur, steek je daar een korte poutril door en schoor je die op. 

Met de drilboor in de achtergevel

Tot je een gat hebt

Even checken of alles goed zit

Houten spietjes toevoegen tot het waterpas ligt

Dan een houten balk toevoegen en de schoren opdraaien

 En dan heb je een muur die draagt op de poutrillekes en de houten balk + schoren en mag je daaronder doen wat je wil. Dan ook niet vergeten om het raam in de muur te spannen, zo kan daar ook geen "speling" op de stenen meer zitten. 

Zo dus

En dan ook nog, vanzelfsprekend, het kelderplafond opschoren. Anders schoor je alles op de vloer, maar kan die daaronder nog zakken. Niet goed dus. Daar begin je best mee! Die schoren staan best van al netjes op dezelfde plaats als de schoren die er vlak boven staan (veel meten, tellen, rekenen en aftekenen) voor het volledige effect. 

De mannen aan het werk

De poutril: 

Voor het echte werk-werk dan, het "steken" van de poutrillen, laat ik de foto's spreken. Mede omdat ik er niet de hele tijd bij was -zie ook bovenstaande ontboezeming in deze post. Voor de mensen voor wie het nog onduidelijk is: er komen 2 HEA180s naast elkaar mede omdat de muur zo breed is en de roostering van het plafond in de poutril komt (tegen de "ziel" van de H-vormige ligger). Als ze niet rot zijn. Wat bij ons het geval was (maar dat even terzijde; dat komt wel goed en wordt weldra gefixt). En dan nu de foto's. 

Jonas schiet al meteen in actie en beklimt de stelling

Overleggen over het hoe en het, welja, nog meer hoe we dat gaan doen. 

Vader en zoon aan het "liftje" aka karretje

Nog een beetje hoger, zei de Apple-man

Nog een beetje hoger, zei de Ingenieur

 Ziedaar poutril N°1 steunen op Margriet haar muur:

Dat ziet er goed uit, zei de andere Ingenieur

Van poutril N°2 heb ik geen foto's van het liftje of de mannen in actie. Dat lukte helaas niet, gezien de strijd nogal heet en hevig was met dat ding. Maargoed, ze zitten er allebei in!

Het resultaat:

Gezien het ruim 19u was toen we klaar waren en de poutrillen veilig genoeg daarboven 'hingen' in de lucht, was het te donker om jullie te laten zien hoe het er allemaal uitziet. Maar toch hier even een kleine glimps van de poutrillen "in actie".

 

Ik post dan -van zodra beschikbaar- de foto's van het opmetsen van het "penantje" en het opvoegen van de poutril tot tegen de achtergevel. En van het uitlengen van de rotte houten roostering. Zodat het huis niet meer "op poten" moet staan en de vloer kan worden uitgegraven, zodat de riolering kan gelegd worden en de vloerplaat kan worden gegoten, bijvoorbeeld. Wij doen naarstig voort!

PRAKTIES - Deel 2 : Een lening en een architect zoeken

Afgelopen weekend werd er, zoals je wel kon merken, niet getravakt. Als je toekomstige ingenieur en trouwfotograaf is, kan het wel eens voorkomen dat je alleen wordt achtergelaten. Alzodus gebeurde vorig weekend. Dus is er weinig progress te melden. Dit weekend wordt er afval afgevoerd naar het containerpark en nog wat meer opgeruimd binnen voor de grote dag : zaterdag 20 oktober. Dan worden de poutrillen gestoken (of in het mooi Nederlands: stalen liggers). 

Om jullie toch niet helemaal op jullie honger te laten zitten, volgt hier deel 2 in de reeks "PRAKTIES", waarin ik wat meer insight verschaf in het (administratieve en rompslompige) process die leidt (en lijdt) tot het hebben van een huis. 

Nadat je je droomhuis hebt gevonden en toegezegd, volgt logischerwijze het vinden van de centen daarvoor. En daar heb je een bank voor nodig. Om op voorhand wat research te doen, en te begrijpen waar je aan toe bent (geen sprake van dat je zomaar uit je hoofd weet 'hoeveel de rente nu staat' voor een hypotheeklening) is de website renteopdevoet.be een heel goede bron. Mensen die in hetzelfde schuitje zitten als jij, posten daar hun rentevoet samen met het geleende bedrag en de quotiteit (ik moet nog 80 procent van mijn aankoopprijs lenen = quotiteit 80 of ik heb geen spaargeld = quotiteit 100). Daarna kies je een bank.

Idealiter heb je beide een andere thuisbank (in ons geval : KBC en BNP Paribas Fortis). Dit is de bank waar je je zichtrekening hebt, en waar je al heel je leven al je spaargeld hebt staan. Dat hoeft natuurlijk niet per sé, kan zijn dat je toevallig bij dezelfde bank klant bent, maar het is wel praktisch (je leest straks waarom). Je gaat eerst naar twee à drie andere banken (in ons geval: ING en Dexia) waar je je project bespreekt. Je kan er natuurlijk ook meer doen, maar zo ver liggen ze niet uit elkaar van rentevoeten, dus je maakt het jezelf nodeloos lastig + je verliest veel meer tijd. Bij de bank leg je (figuurlijk) al je centen op tafel: hoeveel "eigen inbreng" heb je, je loonfiches en je projectkost als je nog wil gaan verbouwen. Idealiter heb je dan dus al een idee van de kosten voor de verbouwing. Anders weet je niet hoe veel je wil gaan lenen, uiteraard. Zoals aangegeven in deel 1 (voor de aandachtige en trouwe lezer is dit een herhaling) is Livios.be daar een heel goede bron voor. Met al die informatie op een rijtje geeft de bank je dan een voorstel. Dat kan meestal meteen daar on the spot daar hoef je niet voor terug te komen voor een vervolgafspraak. 

Wanneer je dus van de twee à drie extra banken een goed voorstel hebt, ga je met het beste (zijnde: de laagste rentevoet) naar thuisbank nr 1. Met de woorden : als je hier niet onder kunt gaan, neem ik al mijn geld hier weg. Sowieso doen ze een tegenvoorstel die onder de rentevoet van de concurrent gaat. Daarmee ga je naar thuisbank nr 2 en doe je hetzelfde. Et là voila: de beste rentevoet is van jou. Het neemt nogal wat tijd in beslag, en je moet ook goed voortdoen natuurlijk. De meeste rentevoeten zijn maar 14 dagen of uiterlijk 30 dagen geldig, en je moet natuurlijk een lening getekend hebben vooraleer de akte verlijdt. In ons geval was dat best spannend. Wij gingen voor een gewone vervolgafspraak bij mijn thuisbank; bleek dat de rente die dag zou vervallen en met een halve percent omhoog ging. 't Was dan te tekenen of we mochten helemaal opnieuw beginnen... Gelukkig waren we eigenlijk sowieso al van zin om daar te tekenen, en hadden ze ook het allerbeste voorstel, maar dat was wel effe freaky!

Over schuldsaldoverzekeringen (of SVV's zoals ze dat dan noemen) en alle bijkomende 'producten' die je van België moet nemen bij een lening, zal ik het hier niet hebben. Je bank-contact kan je dat allemaal veel beter uitleggen dan ik ! Waar je wel moet voor uitkijken, zijn de extra "brol-kosten" zoals ik die zou noemen: dossierkosten, leningkosten, adminkosten, die bij sommige banken kunnen oplopen tot een 200 à 350-tal euro's. Als je daar niet op gerekend had, dan hebben ze je wel mooi liggen. 

De prijs voor meest sympathieke bank-medewerkster gaat naar Els van KBC, de prijs voor meeste incompetentie en onbetrouwbaarheid gaat naar Hilde van Fortis en last but not least gaat de prijs voor meest pedante trut bank-medewerkster naar Lindsy van ING, die onder andere haar hulpje -aan het bureau naast die van haar- de papieren uit haar printer -op haar bureau- liet aangeven. Say what? Ja, inderdaad. Ne mens komt wat tegen zo in deze wereld. En als je mij dan nog een keer gaat uitlachen omdat ik je financiële termen niet snap en je ze niet nog een keer wil uitleggen, dan heb je het helemaal verkorven (en dat is nu ook alweer van mijn lever sie, dat lucht op!). 

Nadat je dan toch een lening hebt kunnen vinden die je hebt durven tekenen (geloof mij, dit is een heel eng moment!) kraak je natuurlijk eerst een flesje open (je bent nu 25 jaar eigendom van de bank) en dan zoek je een architect, uiteraard. 

Wat wij gedaan hebben, is eigenlijk gewoon (heel simpel hoor) ge-google-d. Op de trefwoorden "architect", "Leuven" en "verbouwen rijhuis". Zo vonden we architecten die sowieso al eens in Leuven een rijhuis hadden verbouwd. Leek ons een goed begin. Die hebben we allemaal aangeschreven via e-mail met in de bijlage alle fotootjes van het huis die we hadden, een zelf-getekend plannetje (helloooo Paint! - eerlijk waar) en wat we er graag mee wilden doen. Again : je weet best al redelijk goed waar je aan begint, waar je naar toe wil. We hebben echt gemerkt dat mensen veel meer geneigd zijn om je beter te helpen als je er zelf al wat van weet. Het kan maar helpen, denk ik dan. 

Van de 8 a 10-tal die we hebben aangeschreven antwoordden er een paar niet, een paar dat ze ons project te klein vinden, en 3 dat ze het wel zien zitten. De aandachtige lezer merkt hier alweer een link naar deel 1 in deze reeks op : het magische getal 3. We maken met deze 3 archi's een afspraak. Daarna hebben we op basis van gevoel en prijs een beslissing gemaakt. Sommige (lees: de meeste) architecten maken een forfait-prijs op bij een verbouwing. Die ligt tussen de 10 en de 12 % van het totale verbouwbudget (exclusief de aankoopprijs van het huis, ovviamente). Maar je hebt er natuurlijk ook die een forfaitprijs met je afspraken. Daar hebben wij voor gekozen. Van de 3 die we bezocht hadden, waren er 2 nog in de running. Allebei even goed en even sympathiek en even dichtbij. De een vroeg 11 procent (heeft er een procent afgedaan, aangezien ons huisje dichtbij zijn kantoor lag) de ander vroeg een forfaitprijs die ongeveer de helft was van die 11 procent van ons vooropgestelde budget. Onze keuze was dus redelijk snel gemaakt. De prijs kon ook zo laag liggen, gezien ze enkel de opvolging doet tot "ruwbouw-winddicht" zoals dat dan heet. Als je veel zelf doet, is dit de meest voor de hand liggende en meest economische oplossing!. 

Hierbij gaat de prijs voor de meest sympathieke en ambitieuze archi uit naar Britt.

De prijs voor de meest pedante en omhooggevallen rotte **k*l ooit uit naar H.VSK (om vertrouwelijke redenen heb ik deze naam wat verbloemd, maar hij staat in mijn geheugen gegrift). Als je bij het binnenkomen losjes vraagt "twas voor een verbouwing zeker?" als ik er veel tijd en moeite heb ingestoken om jou een zo volledig mogelijk pakket informatie over ons huis en wat we willen door te sturen, stel je mij hier al zwaar op de proef. Als je dan, nadat we alles nog eens geduldig en volledig uitleggen, ons gewoon uitlacht met ons huis, al onze ideeën en plannen van tafel veegt en ze helemaal omdraait volgens jouw eigen persoonlijke mening, en je daarna luidop afvraagt waarom we dat huis eigenlijk gekocht hebben, want je kan er toch niets mee, dan mag je van mij part st*kken in alle villa's die je bouwt.   

Tot zover de blijde boodschap :) In het volgende deel van deze reeks doe ik uit de doeken hoe men het eens wordt over een plan met de archi (mag je 5 keer van gedacht veranderen en hoe slim zijn ze eigenlijk?) en hoe je dan aannemers vindt om al die werken die je in je hoofd hebt (naar behoren) uit te voeren. Stay tuned !

Het Begin

Op dinsdag 24 januari ben ik mijn gewoonlijke lijst immo-sites aan het aflopen (Peter en ik heb elk 'onze' sites die we checken), waaronder een nieuw Immokantoor die een "Gelukkig Nieuwjaar" annonceke in de Streekkrant had staan. Immo Liv'it uit Herent.
http://www.immolivit.be/ 
En daarop staat het. Ons huis. Met alle kleuren van de regenboog aan de muur (een roze kamer, fluogele keuken en paarse living) en de gebruikelijke vuile koterij achteraan. 
Maar dat is het. Net buiten de ring van Leuven, een tuin, een kelder, vier slaapkamers EN betaalbaar. Ik maak meteen een afspraak voor de dag erna. We stappen binnen en voelen ons meteen thuis. De ruimte voelt goed. Ik wandel rustig overal rond terwijl Peter met de Immodame aan het praten is over allerlei praktische zaakjes. Ik bel intussen met Papa de Bouwvakker en die is ook positief (voor zover dat gaat over de telefoon, natuurlijk, een 'oordeel' vellen over een huis dat je niet kan zien...). Maandag 30 januari gaan we terug, deze keer samen met onze vrienden Batist en Astrid die net hun verbouwavontuur achter de rug hebben. Zij knikken goedkeurend. 
....
We'll take it !

Terras

Het poortje (links achter) geeft uit op de tuin

Tuin (links zie je een streepje vijver)

Tuinpoortje dat uitgeeft in de zijstraat

De paars/roze living-eetkamer

Mooie kleurtjes

Prachtige fluogele keuken -met afwas-

Zicht vanuit de living-eetkamer

Hok nummer 1

Hok nummer 2

Hok nummer 3

Slaapkamer 1

Slaapkamer 2 (wordt badkamer)

Slaapkamer 3 (wordt bureau)

Terras, met zich top Hok nummer 4

Slaapkamer 4 (wordt logeerkamer)

Woensdag 15 februari gaan we het compromis tekenen bij Sofie van Immo Liv'it en intussen zijn we ook al aan het lening shoppen (die we overigens 25 februari tekenen bij KBC na teleurstellende afspraken bij ING en Dexia). 
Begin maart bezoeken we de drie architecten op onze "short list" (je ziet, het moet vooruitgaan!) en we kiezen voor de tofste madam: Britt Stalmans http://punt-b.be/ 
Een gezellige Limburgse die goed luistert (belangrijk!) en nog beter meedenkt (nog belangrijker!) en de beste prijs heeft (toppie!). Ze heeft net haar eigen zaak opgestart, is zelf aan het bouwen, en ziet het allemaal zitten om ons project erbij te nemen. Hoera ! Dit zijn wij op haar website, trouwens :http://punt-b.be/projecten/architectuur/verbouwing-rijwoning

Op de glorieuze derde mei kunnen we de akte gaan tekenen bij onze notaris, Rooman, en is het huisje eindelijk van ons! Die avond gaan we frietjes eten op het bankje in ONZE tuin en dat doet deugd !! We meten op, tasten alles af, en dromen vooral van hoe het zal zijn. Op 15 mei dient Britt de bouwaanvraag in, aangezien Peter en ik dan allebei in het buitenland zijn voor ons werk. 
Let it all begin !