In de serie 'PRAKTIES' vertelde ik (heel lang geleden) in Deel 1 hoe wij het aanpakten om een huis te kopen, in Deel 2 hoe we een lening wisten te strikken aan goede voorwaarden en een architect zochten en vonden. In dit deel lichten wij toe hoe we ons huis uit de hand verkocht hebben. Wij hebben zelf ons huis verkocht, zonder immokantoor. Het immokantoor waar we zelf het huis bij gekocht hebben (en die het huis ook gratis voor ons hebben geschat), stond wel stand-by voor mocht het ons niet (tijdig) lukken.
Vooraleerst moet je je huis laten schatten. Wij hebben dit zowel door een schatter van de bank laten doen (dat was verplicht voor ons overbruggingskrediet) als door drie verschillende immokantoren. De schatter van de bank schat slechts 1 bedrag (waarvan er slechts 80% in een overbruggingskrediet kan); van de immokantoren (die dit overigens gratis doen) krijg je meestal 2, vaak 3 geschatte bedragen. Dat gaat dan over de effectieve, fysieke waarde van je huis, de marktwaarde van je huis (volgens de ligging etc.) en de huidige marktwaarde van je huis (hoe de markt op dat moment staat). Alledrie de prijzen die wij binnenkregen waren exact binnen dezelfde range. Op basis van die bedragen, hebben wij onze vraagprijs geprikt. Dat was niet simpel, want als je zelf verkoopt kan je dat zelf beslissen. De schattingen helpen daarbij.
Dan heb je natuurlijk foto's nodig van je huis. Zorg voor een dag met veel ochtendlicht. Dat is het zachtste en mooiste op foto's en oogt het meest natuurlijk. Ruim goed op, en haal alle onnodige spullen uit een ruimte. Veel tips over het stagen van je huis kan je online vinden. Ik had zelf veel aan de blogpost en podcast van Young House Love, maar ook op Immoweb, Zimmo of Livios en aanverwanten kan je veel tips vinden. Spendeer hier zeker voldoende tijd en aandacht aan. Perception is reality! Je kan kiezen om echt elk hoekje van je huis te laten zien, of je kan nog een en ander aan de verbeelding overlaten zodat mensen geprikkeld zijn om te komen kijken (en hoe meer kijkers, hoe meer kans op een bod en hoe meer biedeingen, hoe meer kans op de vraagprijs). Dat is een eigen keuze, en hangt natuurlijk ook af van de huidige marktsituatie waar je huis zich in bevindt.
Er zijn ook een aantal documenten die je in orde moet brengen. Allereerst moet je een EPC-attest laten maken. Dat kost best wat geld (om en bij de €250) en begin je best tijdig aan. De firma die dit moet komen doen, moet een afspraak inplannen, en na de afspraak reken je best nog op 2 weken tijd vooraleer je het attest in handen hebt. Je moet ook de keuring van je gas en elektriciteit (alsook het elektriciteitsplan) kunnen voorleggen. Hiervoor kan het zijn dat je nogal wat opzoekingswerk (in je eigen archief, dan wel) moet verrichten dus begin hier ook tijdig aan.
Als je dit alles klaar hebt, moet je natuurlijk verkondigen dat je huis te koop staat. Wij kozen ervoor om een zoekertje op Immoweb te plaatsen. Dat kost €80, maar is het waard. Iedereen die op zoek is, bezoekt namelijk deze website. Je bereikt zo dus onvoorstelbaar veel mensen. Aanvullend aan dit zoekertje, hebben wij ervoor gekozen om ook nog een Wixx-website aan te maken (een domeinnaam kost €5, per maand betaal je nog ongeveer €7 'abonnementskosten'. Er zijn ook vaak tijdelijke acties). We wilden ons huis namelijk zo aantrekkelijk mogelijk voorstellen. Het immo-zoekertje heeft beperkingen: voornamelijk in tekst; er is een maximum aan karakters, maar ook qua lay-out. Je hebt meer vrijheid om je woning in het allerbeste daglicht te laten zien aan de wereld. Maar het hulpt dus niet om meer verkeer naar je zoekertje te verkrijgen; wij linkten in ons zoekertje op Immoweb gewoon door naar de website. Het zoekertje postten we tien dagen vooraleer de kijkdag doorging. Zo hadden mensen voldoende tijd om zich te organiseren, maar ook niet te veel om zich te bedenken. Wij voegden nog expliciet aan ons zoekertje toe dat we niet wensten samen te werken met een immokantoor. Anders krijg je namelijk berichten van immokantoren die zich voordoen als geïnteresseerden in je huis terwijl ze eigenlijk gewoon je huis willen verkopen.
Dan moet je kandidaat-kopers ontvangen (hopelijk). Je kan er ofwel voor kiezen om 'op afspraak' te werken, en kandidaten te ontvangen op momenten dat voor hen en jullie werkt, of je kan er voor kiezen om een kijkdag te organiseren. Wij kozen voor een eenmalige kijkdag omdat de markt in Leuven zich hiertoe leent (de zogenaamde 'sellers market' waar de verkopers de upperhand hebben). Via de Wixx-website konden we ook een automatisch boekingssysteem hanteren voor afspraken op deze kijkdag. Dat deden we via een Google-formulier waar mensen hun contactgegevens konden achterlaten en een tijdsslot konden kiezen.
De organisatie van de kijkdag zelf was vrij simpel. Per koppel kregen de mensen 20 minuten de tijd in het huis en 10 minuten in de tuin en om hun laatste vragen te stellen. Per tijdsslot hebben wij twee koppels toegelaten, omdat de interesse overdonderend was; anders kon niet iedereen aan bod komen. De kijkdag organiseerden we op een zaterdag (in de Krokusvakantie, waarop de kinderen bij oma en opa waren); de mensen kregen tot de zondagmiddag de tijd om 1 blind bod te doen. De hoogste bieder wint. Alle kandidaten die aanwezig waren op de kijkdag, kregen op voorhand ook deze 'spelregels' per mail toegestuurd, alsook een document waarop ze dit bod konden uitbrengen. We baseerden ons daarvoor op de werkwijze van Biddit. Ook een zeer interessante website voor tips & tricks, trouwens. Nadat we het hoogste bod aanvaard hebben (dat deden wij per telefoon en per mail) lieten we ook alle andere bieders weten dat ze het niet gehaald hadden, en contacteerden we onze notaris voor opmaak van het compromis. Daarna kan je een datum prikken voor het verlijden van de akte. Dat duurt minstens 3 maanden. Het volledige proces kan dus gerust een half jaar duren.
Als ik dit alles bij elkaar getypt zie staan, is het een hele boterham. Het vergt nogal wat administratieve en organisatorische kennis, maar moeilijk is het echt niet. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen dit kan!
