Bakgoot en crepi

Zoals aangekondingd op het einde van de vorige blogpost met een 'sneak peek', heeft de slimme lezer gesnapt dat we iets hebben laten doen aan onze achtergevel. Meerbepaald: geïsoleerd. Onze achtergevel was op geen enkele manier geïsoleerd, en er was geen spouw. Aangezien dat de zogenaamde 'regenkant' van het huis is (lees: zuid-westen) was het echt wel nodig daar iets aan te doen. Als je kijkt naar de andere huizen in de rij, zijn hoegenaamd alle achtergevels 'nat', en dat is natuurlijk niet bevorderlijk voor de staat van je huisje! Tijdens de verbouwing zelf bleek daar geen geld voor te zijn, dus hebben we dat een klein jaartje nadien laten doen. 

Om achteraf nog isolatie te kunnen plaatsen tegen de achtergevel, hadden we onze lichtstraat een beetje 'verder' laten beginnen, en zowel aan ons zolderraampje en aan ons badkamerraam extra lange vensterbanken laten steken. Een voorzienig verbouwer is geen extra geld kwijt (ofzoiets?). Het enige wat we nog niet hadden laten doen, was dat het dak moest worden uitgelengd, en er een nieuwe bakgoot moest komen. Cue ex-buurman J-P van Artisan! Hij heeft netjes de balken van het dak uitgelengd, een nieuwe rij pannen gelegd, en een nieuwe bakgoot gemaakt voor ons (dat is een dakgoot, maar dan breder dan een gewone). En dat was een staaltje geknutsel, want om een of andere duistere, onbekende reden liep onze bakgoot voorbij de perceelgrens, en nam een deeltje over van het dak van de buren. Vraag me niet waarom! 

Zoals je kan zien stopt ons dak aan de rode pannen, zwarte pannen zijn van het hoekhuis (aka Collaer)

Dat stukje "extra" moesten ze dus afbreken en op een of andere manier opnieuw plaatsen en toch verbinden met onze nieuwe bakgoot (die dus verder zou uitsteken). Niet simpel, maar het is gelukt. 

De mannen van Artisan aan het werk

Alles netjes vastmaken

Halverwege

De nieuwe rij pannen mét een slab om zeker geen water binnen te krijgen

Netjes!

Stelling terug afbreken

Lood netjes omgevouwen onder de laatste dakpan

Trechter om àl het water bij elkaar te vangen (en onze regenput goed vol te steken!)

Zij-aanzicht (met ons zolderraampje)

Klaar!

Leuk weetje: mijn teergeliefde echtgenoot heeft tot op vandaag geen enkel idee hoe ik aan deze foto's kom. Ik was helemaal niet op de werf toen ze deze werken hebben gedaan, en ik heb hoogtevrees dus no way dat ik op die stelling ben gekropen tot aan het dak om deze foto's te maken! Maar hoe dan wel ..... We zullen hem uit zijn lijden verlossen hé: Artisan is het soort aannemer die na afloop van de werken naar al zijn klanten een foto-overzichtje mailt, om te laten zien 'hoe' ze bepaalde dingen hebben opgelost, en wat de begin- en eindstaat is van je huis! Echt een aanrader, overigens. Hele sympatieke mens! 

Dit alles was dus nodig om te kunnen na-isoleren en onze achtergevel netjes af te werken met crepi. Voor de nieuwsgierige Aagjes onder jullie: we hadden inderdaad de Enternit-panelen van onze achtergevel beneden (rond het schuifraam) kunnen doortrekken naar de achtergevel van het huis zelf, maar dat vonden we iets te donker, iets te duur, en dan zouden we helemaal niet meer passen in de rij. Het werd dus crepi, in een mooie, betongrijze kleur. 

Een aannemer hiervoor vinden lijkt simpel, neen? Think again! Voor 15m² krijg je niemand op je werf. Zelfs niet als ze een offerte opmaken en langskomen. Dan zeggen ze, een week voor uitvoering, dat het dan toch misschien niet zal lukken. En als je dan dwingend vraagt of ze eigenlijk wel nog van plan zijn om te komen, komt het schoorvoetend dat Leuven misschien toch wel erg ver is voor zo'n klein werkje (waarom maak je dan offerte? waarom breng je dan een werfbezoek?). Over en uit met Van Meerschaut! Opnieuw op zoek dus, in de regio. En dan stoot ik op de prachtige website van Ekowall. 

Kris van Ekowall belt ons meteen op, en komt een paar dagen later langs om de zaak te bekijken. Ik gooi al mijn charmes in de strijd, en zeg dat we meedoen aan de renovatiedag en of hij het voor die tijd geklaard krijgt. Met uiteraard de belofte dat hij flyers mag leggen op die dag, en dat we reclame gaan maken. Dat komt voor de bakker, en wij halen opgelucht adem. 

De isolatiepanelen

Wapeningsnetten

Ons dak zeer netjes beschermd; eerste laag isolatie is geplaatst, stelling ligt klaar

Bescherming lichtstraat (om stelling op te kunnen bouwen)

Netjes afgewerkt aan het opstaand muurtje van Margriet

Eerste laag isolatie

Netjes afgewerkt boven de lichtstraat

Overzichtsfotootje - laatste beeld van onze vuile gevel

Klaar met isoleren 

Rond het badkamerraam

Zelfs de dagkanten van het badkamerraam krijgen een klein laagje (alles benut!) isolatie

Dagkanten badkamerraam

Vensterbank netjes afgeplakt!

Alle gaatjes netjes opgespoten om nergens koudebrug te hebben

Zijkant met Collaer netjes afgewerkt met een hoekprofieltje

Daarna gaan ze verder met het aanbrengen van een dikke centimeter crepi op de isolatieplaten, waar ze eerst een primer op smeren. De crepi zelf die we gekozen hebben is van het merk Sto, een van de betere op de markt. We kiezen ook voor een 'waterafstotende' crepi met een 'lotusan-effect'. Dit houdt in dat de regen er eigenlijk op parelt en er niet in binnendringt. Ook zou vuil mee wegspoelen en dus geen kans hebben om zich vast te hechten. Dit leek ons wel een goed idee voor ons huisje, aangezien dit de regenkant is en best wel veel slagregen ziet. De meerprijs van het speciale effectje was ook best te overzien, gezien de geringe oppervlakte (15m²) van onze gevel. Dus we zijn ervoor gegaan, ook op aanraden van Kris. Mochten jullie verder nog twijfels hebben, kan dit ook helpen: Sto heeft vrij strenge regels voor de aannemers waar ze mee samenwerken, zowel voor het schoon / proper houden van de werf, als voor het aanbrengen van de crepi. Zij controleren vrij dikwijls werven van hun aannemers (zonder aankondigen). Dat kan dus wel wat gemoedsrust scheppen!

Primer

Zicht vanuit de tuin naar boven

Om 7u smorgens staan ze al aan ons badkamerraam (maak je dan maar eens klaar voor het werk!)

Overzichtje

Klaar!

Gezien het vrij laat op de dag was, is de kleur van bovenstaande fotootjes niet helemaal representatief natuurlijk, maar je mag er vanuit gaan dat het een supermooi beton-achtig helder grijs is. En wij héél tevreden zijn! Ekowall heeft overigens ook zijn belofte nagekomen, en alles was ruim op tijd af voor onze renovatiedag! 

Zoals gebruikelijk sluiten we af met een sneakpeek van wat er in de volgende blogpost komt. Want terwijl de mannen van Kris hard aan het werk waren, waren wij in de keuken ook bezig met een taakje! Dat we overigens in het donker moesten uitvoeren, gezien de lichtstraat helemaal was afgesloten...  

To be continued!

Om te verven: verf!

Zoals beloofd een update over onze geschilderde living! Peter nam een ganse week verlof om dit klusje te klaren, anders waren we een paar weekends achtereen bezig en in het stof aan het wonen, en dat zag geen van ons twee echt goed zitten! In de weken voor De Grote  Verfweek moesten we nog een en ander voorbereiden. Onze nieuwe voordeur en raam in de voorgevel waren namelijk nog niet afgekast of uitgeplakt, dus dat moest eerst gebeuren. Aja, want anders kan je daar niet verven, toch? 

De lege rolluikkast werd eerst met OSB afgekast, dan met gyproc, incl. dampscherm! 

De afkasting rond het raam wilden we goed stevig maken, zodat we daar een gordijn kunnen aanhangen. En aangezien we er nog niet uit waren of dat in het raamkozijn (bovenaan) of op de muur boven het raam zou komen, heeft Peter overal OSB voorzien. 't Is dan dat gyproc geen gans gordijn kan dragen op z'n eentje. 

De spleten tussen gyproc en bestaand pleisterwerk werden netjes met gips afgewerkt. 

Like a pro!

Waar vroeger de klos voor het raam zat, gaapt nu een groot gat. 

Ik heb het gat netjes afgemeten, een wapeningsnet op maat geknipt en dat heeft Peter in het gat ingepleisterd. Zo een dikke laag pleisterwerk heeft wat versteviging nodig. En door dit stukje wapeningsnet vermijden we dat op termijn barsten komen in het pleisterwerk op die plaats. 

Wapeningsnet

Ons raam had, uiteraard, ook nog geen vensterbank. Bij het uitbreken van het raam was deze mee uitgehaald, en ook gesneuveld. De keuze voor een nieuwe vensterbank was vrij snel gemaakt: dezelfde composiet als het werkblad in onze keuken. Die liggen vrij ver uit elkaar dus het is niet bedoeld om te 'passen'. Het was gewoon een keuze die we al een keer gemaakt hadden (pierre bleu) dus we wisten dat dit mooi zou zijn. We wilden geen hout, hoewel we dat overwogen hebben. Ik zet namelijk graag plantjes op de vensterbank, en hout afstoffen is niet mijn leukste hobbie. We wilden een vensterbank in een neutralle tint zonder al te veel franjes. Echte natuursteen vonden we wat overkill, waarop Peter opperde dat hij bij Celis natuursteen hetzelfde wou bestellen als ons keukenblad. En zo geschiedde. 

Vensterbank netjes in een mortelbedje

Hierboven zie je al dat het raam inmiddels is afgekast in gyproc, compleet met hoekprofieltjes om nette randen te maken. Hieronder nog een detailweergave:

  

De voordeur onderging hetzelfde lot, maar dan zonder OSB want daar moet geen gordijn of extra versteviging voorzien worden. De voordeur bood iets meer uitdaging omdat de klossen in een ongemakkelijk tegenhandse hoek zitten, maar Peter speelt het toch maar weer klaar. Een beetje (veel) lof voor mijn hubby, die het toch maar weer doet. 

Mooie gyproc omkasting

 Ongeveer in het midden van bovenstaande foto zie je het gat waar de klos voor de vorige voordeur zat  

Waterpas ondersteboven een gyprocplaatje placeren, in een ondersteboven gelegd pleisterbedje. 

Ook hier weer hoekprofieltjes voor nette randen

Daarna was het (eindelijk) tijd voor de échte verf-voorbereidende werkjes. Ja, dat blijft maar duren hé? Dat vonden wij ook. Zucht. Aangezien onze living al helemaal leeg was voor het plaatsen van de parket (de werkjes hierboven hebben we nipt kunnen afronden voor het parket kwam), konden we meteen verder.  We voorzien uiteraard de nodige beschermende lagen voor ons gigantisch geweldig mooi parket waar we superverliefd op zijn. Nog een beetje meer schaamteloze reclame voor D&M Parket! Hoe durft ze toch weer :p Maar als het goed is, zeggen we het ook, nah.  

Rollen paarse geperste vezels met een laagje plastiek op de onderkant. Van denaldi!

Keldergat dichtplakken

Keuken afschermen. 

 Dit alles was nodig omdat er nogal wat geschuurd moest worden. En dat bedoel ik niet sarcastisch. Maar wel voor echt. Er was schandalig slecht geplakt, dat wisten jullie al. Onze gyprocplafonds waren nog schandaliger en belachelijker 'afgewerkt'. En het pleisterlaagje bovenop de uitgekapte en opnieuw dichtgemetste schouwen was nog schever en hadden ze vol bulten, putten en golven achtergelaten, dat we er op den duur zeeziek van werden. Wij wilden de muren natuurlijk allemaal glad en mooi afwerken, dus moest er geschuurd worden. Véél geschuurd. 

Sfeerbeeldje tussendoor: vingerdikke stoflaag op de vensterbank. 

Jezelf goed beschermen tegen inademen van stof en gezoem van schuurmachientjes: muy importante!

Nog een sfeerbeeldje tijdens het schuren. 

Helaas... Plastiek heeft toch niet helemaal gewerkt!

Na 2 dagen schuren is het tijd voor afstoffen van de muren (ja, écht), afkitten van de gyproc plafonds op de pleistermuren en opvullen van enige diepe putten met polyfilla. 

De living is weer helemaal netjes én opgeschuurd.

Daarna was het echt tijd om te schilderen. 

Peter is er helemaal klaar voor!

Doodcontent dat hij eindelijk mag verven!

Nadat de eerste laag primer erop zit, steekt mij die houten boog tussen bib en living zo hard in mijn oog, dat ik prompt beslis om die ook te verven (dat stond niet op de planning, namelijk). Peter haalt het olijfgroen van de keukenmuur boven, en ik ga aan het schuren. 

Jawel, dit is een werf-outfit! Don't judge. 

Buh-baai ugly cherry wood!!

Touch-up na de tweede laag

Manu van het parket hadden we gevraagd om schilderplinten te zetten, en met opzet geen houten parketplinten. Om de eenvoudige reden dat je onze plinten eigenlijk bijna niet ziet. Er staat respectievelijk tegen de vier zichtbare muren in onze living: een boekenkast, een bureautje en een gigantische zetel. Enkel aan de wand waar de TV aan hangt, is de plint zichtbaar. het leek ons dan ook niet echt nodig om houten plinten te zetten, plus het is best leuk als je die kan meeverven met de muur. En zo geschiedde: 

Zelfs in verstek in het hoekje achter de zetel!

En aangezien ik nu al meer dan genoeg geleuterd heb over de 'voor', komt dan nu (eindelijk) de enige echte 'na' foto: 

 Ta-daaaaaaaaaaaah

De verfkleur op de (accent)muur achter de zetel, is Artisjok van Levis. Op de boog zit (zonder primer, want het moest plots rap gaan) Olijf van Levis. De andere muren verfden we in een onbestemde letter-en cijfercode verfpot van de Gamma. De plafonds ook in Gamma-verf, maar nét iets strakker wit. Ook al zie je het verschil niet zo heel goed, achteraf. We zijn super-blij met het resultaat. Geen lelijk paars meer op de muur! Eindelijk kleuren die we zélf willen en gekozen hebben. De tuinarchitect die offerte kwam maken, vond ons huis 'modern Scandinavisch'. Jaja, daar kunnen we wel mee leven! 

Zoals gebruikelijk sluit ik a met een foto van hetgeen op til is. En omdat een beeld meer zegt dan duizend woorden, laat ik jullie raden naar wat er door ons badkamerraam te zien is. Ohja, Peter is trouwens ook as we speak de keuken aan het verven. Je ziet, stilzitten, daar doen we niet aan mee. Tot snel!!