Jef, de Grauwmeer en het Gas

Op zaterdagmorgen krijgen we bezoek van mijn schoonvader met De Sharan (lees: lekker grote auto voor goedkope tripjes naar het containerpark. Wij hebben al zo veel mogelijk

klaar gezet dat mee kan. We voorzien 1 trip met gyproc en 1 trip met hout. De auto is echter NOG véél groter dan wij dachten (huzzah) en we kunnen in 1 trip alle hout & gyproc & glas meedoen, en in de tweede trip een heleboel restafval (die ons op een container handenvol geld zou kosten). 

We waren nochtans goed voorbereid, maar zagen hier en daar wat klein dingen over het hoofd, zoals hier bijvoorbeeld: het glas in de deur moet gescheiden worden. Dan maar even vakkundig losslaan! 

Jef aan het werk

Hier wordt de eerste lading vakkundig in de auto gepast. Wat is dat toch met papa's en auto's inladen? Altijd ZO gestructureerd dat daar een normale mens (lees: een niet-papa) met dezelfde spullen minstens twee auto's voor zou nodig hebben. Toch?!

Netjes gestapelde goederen *humhum* rommel

Ik rust even uit op onze tuinbank en aanschouw onze rommeltjes. We hebben vanalles in de aanbieding: een lavabo, twee ramen, een brandblusser, een kruiwagen vol PU-schuim, een keukenblad, een oude vijver, wat gyproc-platen en een plastieken kikker (niet op foto). 

Yard sale !

We gingen van deze toestand:

Voor

naar deze:

Na

Wat we laten staan is oud ijzer (moet mee naar de ijzerhandelaar) of spullen die we willen houden (een paar rollen isolatiemateriaal en terra cotta bloempotten voor op ons nog-niet-bestaande terras) en spullen die we tijdens het verbouwen zelf zullen nodig hebben (die groene planken die links tegen de muur leunen).

Aangezien alles van in ons tuinhok (of voor de Kempenaars onder jullie: het SCHOP - sorry mede West-Vlamingen, ik verzin het niet!) al in de auto zat, zijn we dan maar binnen nog meer rommel gaan zoeken. Dit tapijt:

Een tapijtje van de trap gooien, meneer? Geen enkel probleem!

herken je misschien van hier:

Originele toestand

   

Ziet ze sleuren in die hitte !

We hadden Jef natuurlijk niet alleen nodig voor zijn mooie auto. We hadden namelijk wat hulp nodig in het afkoppelen van de gasaansluiting zodat we veilig onze twee oude gaskachels konden loskoppelen en naar het Spit / de ijzerhandelaar brengen. Dat was iets wat Peter niet alleen wou doen (en ik weet daar al helemaal niks van, dus aan mij had hij ook niet veel). Dus werd de hulp ingeroepen van Loodgieter Jef, zijn kennis en zijn materiaal. Aan de hoofdkraan moesten de leidingen worden losgedraaid, en er moest een stop worden opgedraaid. Gezien het anders een beetje naar gas ruikt, zie je. 

Jef de Loodgieter aan het werk

Aan de andere kant van de muur waar Jef aan het werk is (in de gang dus, voor de gedesorienteerden onder jullie), loopt nog een gasleiding. Die loopt naar boven, waar al een tijd geen kachels meer stonden. Dit moest dus weg en ook afgekoppeld worden. Helaas was deze "ingebouwd" en moest dus nog bevrijd worden. Heb ik maar even mijn handschoenen aangedaan en mijn lieve koevoet ter hand genomen om dat klusje te klaren. 

Sil de Destructieve gaat haar gang in de gang....

... tot het er zo uit ziet.

Alles losgekoppeld !

Daarna de stop voor op de gasleiding prepareren for duty. Wat vet op het koordje en het koordje errond. Lekker vettig. En vies (ik heb alleen maar toegekeken).

If the master says so ..

... it shall be done so !

Aan het einde van een zeer warme en productieve dag, werden er nog wat druifjes geoogst om mee te nemen naar Turnhout, als dankjewel voor de hulp !

PS : Iemand een paar kilo druiven? Kom maar halen! 

PRAKTIES - Deel 1 : Huis kopen

Als je hier bent om de ramptoerist uit te hangen (wat is er nu weer van de muur gevallen, wie zijn duimnagel is niet meer, en op wie zijn hoofd/pols/insert random lichaamsdeel/ is er nu weer wat gevallen), dan ben je vandaag helaas niet op het juiste adres. Dan kom je zondag maar terug voor een foto-update van onze werken in het weekend! 

Vandaag schrijf ik over praktische brolletjes (zoals eerder beloofd). Het wordt hopelijk geen droge pap, maar eerder een reeks tips overgoten met een sappig sausje humor met kwinkslagen. Helaas geen fotootjes want ik wil de Googelse plitie niet aan mijn been (of eerder, om in thema te blijven, op mijn dak) als ik achteloos fotootjes van het net pluk. Ik probeer het interessant te houden door wat lettertypkundige amuse-geules. 

Een huis kopen. Hoe doe je dat? Waarop moet je letten? Hoe begin je daaraan? 

Peter en ik wisten al langer dat we samen een huis zouden kopen. Maar ik wachtte een beetje op The Question vooraleer ik er wou aan beginnen. Er werd al hier een daar eens een linkje doorgestuurd "kijk eens wat een mooi huis", maar eerder gewoon "kijk eens" en niet "ik wil dat huis dat is geweldig en precies wat we zoeken". Toen begin oktober dan uiteindelijk de diamant rond mijn vinger aan het blinken was, zijn we meteen gaan rondfietsen. Onze voelsprietjes in wat wijken gaan opsteken. Onze tenen eens in verschillende vijvertjes gedipt (Kessel Lo, Heverlee, Oud-Heverlee, Huldenberg, Neerijse, ...). Gewoon om dat eens te weten. Je gaat niet zomaar ergens wonen om dan nadien tot de vaststelling te komen dat de buurt verschrikkelijk is. 

Dan zijn we samen aan tafel gaan zitten en hebben bepaald wat voor ons doorslaggevende factoren zouden zijn voor ons om een huis te kopen. We belandden uiteindelijk op (sorry voor het cliché) location-location-location. Dat kan van iedereen iets anders zijn; sommigen willen per sé een open bebouwing, anderen een halfopen bebouwing, sommigen een supergoed georienteerd huis (noord voor opbergruimtes, oost voor ontbijt, zuid en west voor leefruimtes), sommigen willen vooral een losse garage, anderen willen dan weer absoluut geen tuin (bah, natuur), ... Enfin, elk zijn ding. 

Naast de locatie moest het -uiteraard- betaalbaar zijn, dus we stelden ons een budget voorop. Je ziet, dit komt pas na de locatie. We wilden niet iets kopen gewoon omdat we het konden betalen (geen evidentie in deze mooie provincie). Een bezoekje aan de bank met onze nieuwste loonfiches in de hand hielp bij het bepalen van een "ideaal aankoopbedrag". Wij zijn uiteindelijk twee keer geweest (een keer voor we écht begonnen te zoeken en een keer als we net van start waren gegaan). In een ver verleden ook eens bij de Immotheker langsgeweest maar dat was een grote klucht. Sommigen zijn er geholpen, dat zal ik niet ontkennen. Us? Not so much. Verder is een nuchtere kop bij het evalueren van instapklaar vs nog op te knappen ook van groot belang. Wat zie JIJ zitten om te doen? Een likje verf op de muur en een vasttapijt wegdoen? Of wil je gaan breken, nieuwe ramen, nieuwe vloerplaat, nieuwe douche en watnogmeer? Peter en ik wilden graag onze eigen stempel drukken op ons huisje, we wilden niet in iemand anders zijn huis intrekken, dus we hielden een open geest bij het bekijken van ietwat shabby uitziende huizen om te zien of het potentieel had.  

En zo zijn we aanbeland bij de top 3. Je zal zien in deze PRAKTIES reeks, dat wordt nog een belangrijk getal, mark my words ! Ik ga nog even door over de nummer 1 van onze must-haves: location. Er werden druk cirkeltjes getrokken rond ons beider werk. Van 10 km diameter; dat is het meeste wat we allebei zagen zitten om te fietsen (ja we zijn groene jongens!). De postcodes waarmee we daarbij uitkwamen werden ingevoerd in de immoweb-zoekmachine (elk de helft want het waren er veel) en zo hadden we allebei elke ochtend een mail met de "nieuwe resultaten". Daarnaast hebben we ook een heleboel immokantoren verdeeld onder elkaar waar we elke dag zouden naartoe surfen (Leuven heeft véél Immokantoren; voor tips - leave a comment!). En dan werd er elke dag gesurft, geanalyseerd, en mooi mailtjes met "top drie", "top vijf" of "niks vandaag" doorgestuurd. Als er dan al eens iets aan allebei ons goesting voldeed, werd er gebeld. En hopelijk opgenomen. En nog hopelijker beleefd teruggesproken. En als het even goed ging werd er een afspraak vastgelegd. Hurray !

We zijn uiteindelijk naar 7 huizen gaan kijken (mark the magic number) en 1 bouwgrond (dat was voor we wisten wat we wilden en konden betalen - learning curve!). Korte oplijsting voor de geïnteresseerden (anders sla je dit maar over) :  
Kerkstraat: veel te veel werk, onbetaalbaar voor ons, veel vochtproblemen. 
Duinberglaan: super open tuin en geen mogelijkheid tot haag ( veel te kleine badkamer zonder uitbreidingsmogelijkheden en te duur. 
Dassenstraat: prachtig huis in een U-vorm met een mooie court-yard, maar stond uiteindelijk wel héél dicht tegen de straat (as in: pas op als je de voordeur opendoet dat er geen auto langsrijdt) en was erg ver van Peter zijn werk (en ook een stuk te duur wegens nogal bouwvallig).
Josef Wauterstraat: vochtproblemen en veel te veel werk (alle ramen, alle elektriciteit, alle vloeren, geen keuken en geen badkamer) terwijl de prijs al op ons maximum was).
Nachtegalenstraat: te klein en alles ingebouwd dus geen ruimte voor eigen meubelen; alsook: door de badkamer om naar de tuin te moeten? No thanks. 
Rotselaar (weet de straat niet meer): weinig mogelijkheden en ook gewoon te duur, maar wel in een super omgeving, bleek uiteindelijk te ver om te fietsen. 
Geldenaaksebaan: CHECK :-)

Tips voor een huisbezoek: 
- als je immokantoren opbelt : LAAT JE NIET DOEN. Mensen zijn onbeleefd. Punt aan de lijn. Zelfs als ze je iets kunnen verkopen. We hebben heel wat slechte ervaringen gehad, helaas. Zeg duidelijk wat je wil en wanneer je wil komen kijken. Jij bent de klant. En klant is koning. Als jij die villa wil gaan bekijken, dan doe je dat gewoon!
- als je in een huis bent : check achter alle achteloos neergelegde planken/gordijntjes/schilderijtjes. Kijk GOED en check ALLES. Wees niet bezorgd om zeer prangende vragen te stellen: waarom staat hier een stutpaal in de kelder?
- maak foto's ! Zelfs van de domste dingen. Je bent sowieso overweldigd als je de eerste keer in een huis komt waar je misschien gaat wonen. Bekijk ze 's avonds op een groot scherm nog een keer, je merkt gegarandeerd dingen op die je over het hoofd gezien hebt. 
- nadien: check de voorschriften van je stad! Maak je je zorgen over de inkijk in je tuin -> Mag je wel een haag planten van meer dan 2m? Maak je je zorgen om de klein ruimte onder het dak? ->Mag je de kroonlijst van je dak wel verhogen? enzovoort.
- als je nog steeds warm loopt na een overzicht van het beschikbare budget en de nodige kosten die nog moeten gedaan worden aan het huis zelf, maak een tweede afspraak en neem iemand mee. Wij hebben een bevriend verbouwend koppel meegenomen op onze tweede afspraak. Zij hadden zelf dus al ervaring en hebben mee gekeken naar de structuur van het huis, het potentieel en de indeling van de ruimtes. Wacht niet te lang om een tweede keer te gaan kijken en (belangrijk!) hou het immokantoor op de hoogte dat je nog steeds geïnteresseerd bent. Laat je niet opjagen, maar werk door (Peter en ik zaten soms tot ver na 22u te rekenen in de zetel, aan de PC opzoekingen te doen naar richtprijzen, livios.be is een grote aanrader, om de verbouwkost in te schatten). Voelt het goed, dan voelt het goed. En dat weet alleen jij. Vertrouw gewoon op je buikgevoel, maar denk het goed door. Wil je onderhandelen over de prijs, wees er dan zeker van dat je in de machtspositie bent, anders is een ander er direct mee weg. En wat is dan die 10.000 euro als jij dat huis wou?

Bij het toezeggen van een koop, wat bij ons mondeling gebeurde in het huis, maak je een formele email op waarin duidelijk vermeld staat dat je onder voorbehoud van het verkrijgen van een lening / positief attest van stedenbouw (ontbreekt meestal nog) / het god-weet-what-else formulier dat nog mankeert. Je geeft je akkoord voor de overeengekomen prijs en stuurt een kopie van je identiteitskaart op. Daarna kies je een notaris voor het opmaken van het compromis dat je enige dagen later (in ons geval : 15) kan gaan ondertekenen om het officieel te maken. 

Stay tuned voor de volgende delen van deze spannende serie, getiteld : lening strikken en architect zoeken (met nog meer pedante mensen, zowel aan de telefoon als in het echt). Het wordt LEUK !

De rest van de keuken

Hier ben ik dan, zoals beloofd, met het vervolg van de werken afgelopen weekend. Ik ga proberen om even "bubbly" te schrijven als Silke, maar ze heeft de lat hoog gelegd!

Wie goed heeft opgelet bij de vorige post, zal gezien hebben dat de keuken nog niet helemaal weg was.  We hadden voorlopig de gootsteen nog even laten staan, daar was wat meer werk om alles los te koppelen (inclusief de kleine boiler voor het warm water daar. Smerig roestwater dat daar uit kwam! We waren helaas alle twee zo van onder de indruk dat we vergeten zijn er een foto van te maken, dus je zal ons op ons woord moeten geloven.)

Eens dat allemaal losgekoppeld is, denk je natuurlijk: snel die kast even opzij zetten. Maar nee, er is natuurlijk ook nog een dikke laag kit het blad aan de muur vast hangt. Na wat snijwerk en koterwerk met de schroevendraaier was ook die laatste horde genomen en kwam de hele kast gemakkelijk van de muur.

Schroevendraaiers dienen niet enkel voor vijzen (daarvoor heb je een viseuse, trouwens ;-)

Kijk een keer hoe trots! En drie keer raden wat daar na kwam: inderdaad: Silke heeft de kast vakkundig uiteengestam... euhm... gevijsd.

 Maar met de kast alleen was de keuken nog niet helemaal weg, er liepen nog een hoop leiding op en door de muur. Die moesten ook nog weg. Ik heb een klein stukje voor gedaan, waarna Silke vlotjes, alsof ze nooit anders gedaan heeft, al de rest helemaal heeft losgekapt, losgewrikt en losgevezen, tot de muur helemaal leeg was.

Even voordoen...

Zo ziet het er dan uit als je klaar bent.

En daar zijn nog veel meer draden! Wel opletten met de afvoer van het water, daar stinkt het een beetje....

Terwijl Silke volop in de keuken aan de gang was, heb ik me nog bezig gehouden met de resten van het vals plafond in de living. Het hele latwerk moet er nog af. Zo ver zijn we nog niet, maar het begin is gemaakt!

Kijk een keer hoe netjes ze dat doet! (Helaas ook hier een foto vergeten, deze keer van Silke in actie. Maar geloof me, het was indrukwekkend hoor!)

En ik wou ook nog wel wat kappen, dus de tegeltjes moesten er allemaal aan geloven.

En toen we dan toch met de elektriciteit bezig waren van de keuken, kwamen we nog wat draden tegen in de kelder die op een vreemde plaats plots omhoog gingen. Even kijken waar die heen gaan.

Jawel, er staat een stukje valse wand voor de muur aan de trap (die toch weg gaat later), met daarin een hele hoop elektriciteit weggewerkt.

Benieuwd wat daar allemaal zit. Dus de gyproc gaat er tot boven toe af.

En daar vinden we deze niet bepaald orthodoxe constructie. De installatie was nochtans volledig goedgekeurd hoor! (maar ja, een controleur kan niet door gyproc kijken he....) 

Na wat kapwerk (het zat ook daar allemaal goed vast met plamuur/cement/gips), kunnen de meeste van de buizen er uit. Later deze week nog een avondje verder werken en dan is al de elektriciteit in de achterbouw helemaal weg en los gekoppeld!

En dat was het dan voor de verslaggeving van dit weekend! Alla prossima!

Progress on the kitchen !

Na een korte radiostilte zijn we hier terug met 2 updates (een van mijzelven en een van mijn tedere toekomstige eega later deze avond). We hebben echter niet stilgezeten. Afgezien van een razende drukte op het werk, hoog bezoek dit weekend, en een darm-buik-keel-griepje, hebben we flink doorgezet in het huisje. 

Vooraleerst moest. die. keuken. weg. Of ik zou omver vallen. Alzodus haalden we die oven daaruit, die kookplaat, die kastdeurtjes en die lades. Kit losgesneden en het tafelblad eruit gehoffen. Jaja, zo makkelijk gaat dat, een keuken demonteren. Zie eens naar dat gezicht hieronder; alsof het niets is !

Even keukenblad optillen

 Daarnet werd, met even min moeite die hele keuken opzij geschoven om verder uiteen te stampen *humhum* netjes uit elkaar te vijzen en te sorteren. Laat het gezicht je niet misleiden, dat weegt niks meer als alles daaruit is *humhum*

Ogenblikje schat, even de keuken aan de kant doen !

 Na heel veel ge-vijs en ge-sorteer (ik lach er heus niet mee, we zijn hier streng op het afval sorteren!) zag het er nog zo uit :

Iemand een kwartje keuken ? 

En helemaal aan het einde van mijn krachten, ziet u : een lege muur. Aanschouw :

Ziet er niet meer uit als een keuken, toch? 

Als we heel eerlijk zijn, is dit al door 2 mensen aanschouwd : mijn ex-collega Richard die ik afgelopen donderdagavond betrapte op een toertje joggen door mijn allerlieftalligste Matadi-wijk (heel fijn je nog eens te zien Richard !), ook een trouwe lezer van de blog, en die ik prompt verblijde met een tour-of-the-house; alsook dus een kraaknieuwe blik op deze keuken-die-er-niet-meer-is. Het hoog bezoek van afgelopen weekend heeft op zaterdagochtend heeft zelfs een kleine progress mogen maken aan de fiances die nog aan de muur kleefden : Doctorandus S.V. (neen, niet mijzelven) keurde het allemaal goed ! Voor de niet-ingewijden onder jullie : mijn zusjelief kwam op bezoek gezien zij, schaam-op-haar, het huis zelfs nog niet gezien had. Studies gaan voor y'all !!

Terwijl ik met al dit wraakzuchtige afbraak-werk bezig ben in de keuken, is mijn toekomstige bezig met het plafond af te breken in de living (welja, op deze foto's toch, nu issie aan 't afwassen :p). Eerst werden vakkundig de zijlatjes afgebroken, zodat de middenstukken makkelijk zouden naar beneden komen.  

Netjes voorbereidend werk. 

Waarop meteen daarna, na een kleine tik tegen een plankje, prompt, helaas -of is het gelukkig?- drie kwart van heel dat plafond naar beneden kwam gedenderd. Tand-groef iemand? Enfin, niemand stond eronder, behalve een klein stukje van Peter zijn arme pols, maar die heeft 't overleefd zonder al te veel kleerscheuren. 

En toen zaten we plots al zo ver !

 Excuses alvast voor deze volgende foto's (en de vorige ook al een beetje), de lens van de camera had last van regendruppels (of kleine stofdeeltjes?) waardoor het geheel er een beetje wazig uitziet. Neen je hebt niet te veel wijn op; it IS the screen !

Plankjes rapen

 En we eindigen op een schone noot : achter al dat vals plafond (die trouwens gehandtekend, gesigneerd en gedateerd was door de vorige eigenaar, Pascal & Pascale what-are-the-odds) zat deze beauty verstopt :

Allemaal in koor : mooooooooi

*** UPDATE***

Op vraag van velen onder jullie, komen hier de foto's van het hoog bezoek van Doctorandus S

Zal ik even vakkundig die spin verwijderen? *splat*

Let vooral op het zeer geconcentreerde fronsje !

"Ik vind dit een LEUK spelletje!"

Even vakkundig deze vieze groene plaat verwijderen..

...die blijkbaar nogal goed vasthangt...

Ta-daaaaaaaaa ! ("See, I helped!" -Yes, you did Sannie!)

En toen viel de keuken van de muur

No worries, 't was allemaal zo'n drama niet ! 

Deze middag dus nog even in het huisje gaan werken, na het obligatoire middagdutje en fokkietje. Zelf naar ginder gereden, trouwens. Met mijn gloednieuw voorlopig rijbewijs. Woopie! 

We waren wat kleine werkjes van plan. Ik heb de hele 'alaambak' (gereedschapskoffer voor de leken in West-Vlaams onder jullie) uitgekuist en opgeruimd. Deze was dusdanig gegroeid in onderdelen, dat het arme ding niet meer dicht kon. Iets terugvinden werd ook steeds moeilijker, dus ik heb daar korte metten mee gemaakt. Gezien ik nogal een opruim-freakje ben (neuroot?) vind ik dat wel een leuke manier om een zondagmiddag te spenderen. Maar, toen ik daarmee klaar was, stond die keuken naar mij te kijken. 

Ja, zo dus :

"Doe dan toch iets met mij !"

 En dan ben ik daar maar aan begonnen hé ! Eerst alle kastdeurtjes eraf. Ben helemaal rechts begonnen, zie foto : 

Het begin. 

Wiepie !

 En toen ik helemaal links was, dacht ik, ik duw ne keer op dat kastje, eens zien wat er gebeurd. Geen zorgen, voor de aandachtige lezers onder jullie, ik had de pintjes in veiligheid gebracht ! 

Heel dat ding komt naar beneden.

 Gelukkig woog dat kastje niet al te veel. De deur was er al af, dus dat viel al bij al mee. Er kwamen ook wat stukken faience mee. Maar dat is niet waar de titel van de blogpost naar verwijst. Neen, toch niet. Ik blijf rustig vijsjes losmaken, ik zie dat alle kastjes apart aan de muur hangen; geen ingemaakte rommel maar netjes allemaal losse kastjes (Hadden ze echter wél gedaan in de kelder, alle kasten in gemaakt. Vreemde vogels, die vorige eigenaars / huurders).

Maar dan. 
Kwam heel die nest naar beneden gevallen. 
Oops. 

De pluggen konden blijkbaar dat ding niet meer dragen, en er zaten ienie-mienie kleine vijsjes en nageltjes om alles alsnog aan elkaar vast te hangen (had ik dus niet gezien). Waarom die dingen aan elkaar hangen als je toch geen inmaak-uitzicht wil?! Begrijpen wie begrijpen kan. Enfin. Die dampkap uit elkaar gevallen, de arme oplader van onze visuese geplooid, en het armpje van ondergetekende een beetje ingedeukt. Maar we doen naarstig verder. Netjes alle handvaatjes, scharniertjes en vijzekes losdoen. 

Ja, ik kijk een beetje nijdig hé?

Nog steeds

Hier is 't al een beetje beter. 

Ziet er leeg uit hé nu?

Om het verschil even in de verf te zetten (zonder dat je moet scrollen)
RIP arme batterijlader van de viseuse ...

Als alles opgeruimd is, kan ik dit zicht bewonderen :

Ta-Daaaaaaaa

*Update : gekneusde spieren in de baan van linkerduim naar elleboog. Geen schade aan het bot.
Dixit Doctorandus S. Vynckier (neen, niet mezelf )*